چيزى تحقق نم‌يابد ، فلذا چيزى فراتر از حكم خدا طلب نمىكند و اين اشاره است به آيهء : ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ . « 1 » هيچ مصيبتى در زمين و نه در وجود شما رخ نمىدهد مگر اينكه همهء آنها قبل از آنكه عالمى را خلق كنيم در لوح محفوظ ثبت است و اين امر براى خدا آسان است . اين بدان دليل است كه براى آنچه از دست داده‌ايد تأسف نخوريد و به آنچه به شما داده شادمان نباشيد . الدرجة الثانثة : درجة الأمن ، و هو أمن العبد من فوت المقدور و انتقاص المسطور ، فيظفر بروح الرّضا و الّا فبعين اليقين و الّا فبلطف الصبر . درجهء دوم : ايمنى سالك است از فوت و نابود شدن آن‌چه براى او مقدر شده او ايمنى از آنچه در لوح محفوظ ، كم و ناقص نسبت به روزى او نگاشته شده است . در اين صورت است كه سالك به آسايش رضا و تسليم دست مىيابد . بر آستانه تسليم سربنه حافظ * كه گر ستيزه كنى روزگار بستيزد اگر به راحتى رضا دست نيافت به غناى يقين مىرسد و آن ايمان قوى به قضا و قدر و حكم الهى است . و اگر آن هم ممكن نشد از پاكى و لطافت صبر برخوردار خواهد شد . ز نقشنبد قضا هست اميد آن حافظ * كه همچو سرو به دستم نگار باز آيد الدرجة الثالثة : معاينة ازلية الحق ، ليتخلّص من محن المقصود ، و تكاليف الحمايات و التعّريج على مدارج الوسائل . درجهء سوم آن است كه سالك ازليّت حق تعالى را شهود مىكند ، يعنى عيان تجلى حق را در صدر اعيان مىبيند و در مىيابد كه همهء آنچه بر خلائق جارى مىشود صور معلومات حق است و از اين طريق از رنج‌ها و سختىهاى وصول به اهداف رهايى مىيابد و از رنج نگهدارى و مراقبت‌ها و وسايلى كه بدان خود يا ديگران را از بلاها حفظ

--> ( 1 ) . حديد / 22 و 23 .